Onze geschiedenis
Van het asfalt van een speelplaats in Zele naar drie gravelterreinen aan de Donk. Het verhaal van Pavinom sinds 1969.
Het ontstaan van T.C. Pavinom vzw
Enkele oud-leerlingen van het Pius X-College (toen nog de “Broedersschool”) te Zele besloten in 1969 om de sportactiviteiten uit te breiden en stichtten een tennisclub. De naam van de club werd gevormd met letters uit een embleem waarop PAtientia VINcit OMnia te lezen stond.
Na een tweetal jaar op het asfalt van de speelplaats schoeisel en ballen te hebben versleten, trokken ze naar de Donk om daar twee terreinen zelf aan te leggen en een minichalet recht te zetten. Het definitieve startschot van T.C. PAVINOM was gegeven.
In 1973 werd al een derde terrein aangelegd en werd besloten om met een aantal leden, een sponsor en een handvol stielmannen naar Ottignies te trekken om daar een barak van 32 op 6 meter, die gediend had voor de bouw van Louvain-la-Neuve, te gaan afbreken en op de Donk terug op te bouwen. En zo geschiedde!
De volgende jaren werd de chalet verfraaid, werden de terreinen verlicht en werden een aantal pioniers vervangen door leden van de plaatselijke bevolking en omliggende gemeenten. Maar Pavinom zorgde dat de typische sfeer van vrijheid, vriendschap en gezelligheid bewaard werd.
Een sleutel van de chalet — later een code — voor elk lid, geen uitbating van de bar, geen mogelijkheid om een terrein te reserveren (later enkel door leden via Tennis Vlaanderen), de verplichting om dubbel te spelen als er leden zitten te wachten, drie “meters en peters” die u aanbevelen om lid te kunnen worden — ondertussen vervangen door een goedkeuring van het bestuur om de leden vlotter aan te sluiten. Allemaal principes die eind de jaren zestig werden bedacht en tot op heden, in een licht aangepaste vorm, standhouden.
De geschiedenis van Pavinom in een notendop!
Luc Poppe
ere-voorzitter Pavinom vzw